Οι δικές μας προτάσεις

Οι δικές μας προτάσεις, για την αντιμετώπιση του προβλήματος χρέους και τις αναπτυξιακές ανάγκες της χώρας, συνοψίζονται στα εξής συγκεκριμένα:

 

1.- ΑΜΕΣΗ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗ ΤΩΝ ΟΡΩΝ ΤΟΥ ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΤΑΧΥΤΑΤΗ ΑΠΑΛΛΑΓΗ ΑΠΟ ΑΥΤΟ

 

Για να είναι εφικτή η προσαρμογή της ελληνικής οικονομίας στις νέες συνθήκες, με δυνατότητα παράλληλης ανάπτυξης.

Όποιοι ισχυρίζονται, ότι το Μνημόνιο μπορεί να καταργηθεί αύριο το πρωί, με δημοκρατικό τρόπο και με δεδομένες τις διεθνείς σχέσεις της χώρας, χωρίς δραματικά αποτελέσματα για τον λαό μας, αυταπατώνται.

 

 

2.- ΗΠΙΟΤΕΡΗ ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΗ ΠΡΟΣΑΡΜΟΓΗ

 

Όχι άστοχες οριζόντιες περικοπές μισθών και δαπανών και όχι στη λαίλαπα των φορολογικών αυξήσεων, που επιτείνουν την ύφεση.

 

 

 

3.- ΑΝΑΔΙΑΡΘΡΩΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΟΛΙΚΟΥ ΧΡΕΟΥΣ

 

Είτε με επαναγορά χρέους είτε με «κούρεμα», επιμήκυνση αποπληρωμής και χαμηλότερα επιτόκια. Αυτά βεβαίως σε συνεννόηση με την ΕΕ και τους δανειστές, αν δεν θέλουν να χάσουν τα πάντα. Και αυτά τώρα, άμεσα. Και όχι από το 2013 και μετά, όταν θα μπορούν να μας επιβάλουν συνεχώς Μνημόνια υποτέλειας του λαού μας, αφού θα τους έχουμε πουλήσει κοψοχρονιά και την δημόσια περιουσία μας

 

4.- ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΑΠΑΛΛΑΓΗΣ ΑΠΟ ΠΑΡΑΝΟΜΑ ΧΡΕΗ

 

Εφικτή αλλά επίπονη και απροσδιόριστων αποτελεσμάτων διαδικασία. Που μπορεί να ξεκινήσει από τον έλεγχο όλων των συμβάσεων δανείων και προμηθειών, μετά την Μεταπολίτευση. Να φθάσει σε καταδίκες ενόχων, για σχετικές παρανομίες, από ελληνικά δικαστήρια. Και άρνηση πληρωμής παράνομων χρεών, που θα κηρυχθούν ως τέτοια από διεθνή δικαστήρια. Διαδικασία, που μπορεί να ξεκινήσει, τουλάχιστον για να πετύχουμε την αναδιάρθρωση, με ευνοϊκούς όρους.

 

5.- ΕΥΡΩΠΑΪΚΕΣ ΣΥΜΜΑΧΙΕΣ

 

Οι οικονομικές εξελίξεις στην ευρωπαϊκή περιφέρεια, με τρείς χώρες ήδη σε μορφές Μνημονίων και απειλές για άλλες, καθώς και η μέγγενη για όλες, με το προωθούμενο Σύμφωνο Ανταγωνιστικότητας, δημιουργούν προϋποθέσεις συμπόρευσης. Για κοινή στρατηγική, με στόχο την συνολική επαναδιαπραγμάτευση για τα χρέη των χωρών του ευρωπαϊκού Νότου. Και με επιδίωξη πρόσθετων ρυθμίσεων, όπως το περιβόητο ευρωομόλογο.

 

6.- ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ

 

Όχι όμως εκποίησή της. Ιδιαίτερα των δομών στρατηγικού χαρακτήρα. Αντίθετα πρέπει να είναι εθνικός στόχος η επάνοδός τους στο ελληνικό δημόσιο.

Είναι περιουσία του ελληνικού λαού, που έχει αποκτηθεί με αγώνες και αίμα. Και ουδείς δικαιούται να του την στερήσει. Για όποιον λόγο.

 

7.- ΑΛΛΑΓΗ ΤΟΥ ΧΡΗΜΑΤΟΠΙΣΤΩΤΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ

 

Αναγκαία όσο ποτέ η δημιουργία ισχυρού δημόσιου τραπεζικού πυλώνα, με κύρια κατεύθυνση τις ανάγκες της πραγματικής οικονομίας.  Οι ιδιώτες τραπεζίτες, παρά τα «δώρα» δεκάδων δις από το κράτος, όχι μόνο δεν βοηθάνε την αγορά και τον κόσμο αλλά εκβιάζουν, για να μη γίνει αναδιάρθρωση του συνολικού μας χρέους, μη τυχόν και χάσουν κάτι και από την τσέπη τους.

 

Δεν διαφεύγει βέβαια της προσοχής μας η διάθεση διεθνών και δη ευρωπαϊκών αρπακτικών, να πάρουν κοψοχρονιά τις ελληνικές τράπεζες, εάν αυτές κινδυνεύσουν. Λέμε λοιπόν καθαρά: Κρατικοποίηση τέτοιων τραπεζών και όχι ξεπούλημά τους. Άλλο τράπεζες και άλλο τραπεζίτες μεγαλομέτοχοι.

 

8.- ΝΕΟ ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΟ ΜΟΝΤΕΛΟ

 

Στον Πρωτογενή Τομέα το κύριο ενδιαφέρον, με στροφή σε πλεονεκτικές καλλιέργειες και ενίσχυση ατομικών και υγιών συνεταιριστικών επιχειρηματικών πρωτοβουλιών.

 

Στον Δευτερογενή Τομέα, ανάκτηση ανταγωνιστικότητας, με δημόσιες επενδύσεις, πάταξη γραφειοκρατίας, σταθερή φορολογία, ενίσχυση μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων και ιδιαίτερα της καινοτομίας παντού.

 

Στον Τριτογενή Τομέα, ουσιαστική φροντίδα, για τον τουρισμό, την ναυτιλία, τις υγιείς χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες, τις καινοτόμες δράσεις προωθημένης τεχνολογίας και το εμπόριο. Και πόλεμο στους μεσάζοντες, που ρουφάνε εισόδημα από την υγιή επιχειρηματικότητα και το κράτος.

 

9.- ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗ-ΑΝΕΡΓΙΑ

 

Μέχρι ότου η ανάπτυξη επανακάμψει, προγράμματα κοινωνικής εργασίας, για σημαντικούς αριθμούς ανέργων, κυρίως στις κρίσιμες ηλικίες και κατηγορίες. Με ειδικό εργασιακό καθεστώς και πλήρη ασφαλιστική κάλυψη. Και με πόρους, από ειδικά κοινοτικά κονδύλια και, αν χρειάζεται, από ειδική φορολογία, σε μεγάλα και δευτερευόντως μεσαία εισοδήματα.

Στόχος επιτεύξιμος: Ανεργία αλλού μηδενική και αλλού ελάχιστη. Για λόγους κοινωνικής αλληλεγγύης και συνοχής.

 

10.- ΑΚΡΙΒΕΙΑ-ΑΓΟΡΑ

 

Σπάσιμο των καρτέλ. Σε κάθε τομέα παραγωγής και πώλησης βασικών προϊόντων, τουλάχιστον ένας δημόσιος φορέας, που, με την κοινωνικά ζυγισμένη τιμολογιακή του πολιτική, θα σύρει αναγκαστικά τις τιμές της αγοράς σε λογικά επίπεδα. Οι ξένοι ολιγοπωλιακοί όμιλοι ( κυρίως super market) να υποχρεωθούν να πουλάνε στην χώρα μας, με τιμές αντίστοιχες εκείνων που πουλάνε στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Αυτά σαν αρχή. Ρεαλιστικά και εφικτά.

 

11.- ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ ΜΕΓΑΛΩΝ ΕΡΓΩΝ

 

Αναδιαπραγμάτευση των σχετικών συμβάσεων, με στόχο την δημόσια ιδιοκτησία και την λογική πολιτική κάλυψης του κόστους των έργων.

 

 

12.- ΜΙΣΘΟΙ ΚΑΙ ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ

 

Τερματισμός των περικοπών στο εισόδημα των εργαζόμενων, στον ιδιωτικό και τον δημόσιο τομέα και των συνταξιούχων. Φορολογική αλλαγή υπέρ των λαϊκών τάξεων και της υγιούς επιχειρηματικότητας.

Μεταβολή της σχέσης έμμεσων-άμεσων φόρων και μείωση του ΦΠΑ στα είδη λαϊκής κατανάλωσης, στις επικοινωνίες και στα καύσιμα.

 

13.- ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ

 

Πάταξη της εισφοροδιαφυγής. Στόχευση σωστής εισροής πόρων στο σύστημα. Όχι οριζόντιες περικοπές δικαιωμάτων και παροχών. Σοβαροί δημόσιοι και ανταποδοτικοί φορείς ασφάλισης στην αγορά. Απαγόρευση εκμετάλλευσης των πόρων των ασφαλιστικών ταμείων, ακόμη και από το κράτος.